Het Kruis van de Morgenster
an excerpt

Proloog

Alle mensen lopen ooit met deze ene vraag rond: Waarom besta ik? Hun brein draait en draait om deze vraag heen, telkens langzamer, tot het stopt en stil wordt. Een zachte ruis treedt op. Wie ben ik? Wat ben ik? Waarom ben ik hier? Deze nieuwe vragen schieten naar boven, snel opeen volgend. En steeds weer blijft die stilte, die ruis, geen antwoord. Soms beginnen mensen zich af te vragen, bestaat er wel een antwoord op zo een vraag? Of misschien heeft het bestaan nooit een reden gehad?
Het zijn allemaal dwazen. Alle mensen zijn arrogante dwazen. Ze stellen deze vragen, alsof zij alleen bestaan, alsof de wereld alleen om hen draait. Neen, mijn vriend, er is veel meer. Van de kleinste mier tot de grootste boom, ook voor hen is er een motief om te leven.
En voor mij ook. Ook mijn bestaan heeft een reden. Na tijdloze tijden hierover nagedacht te hebben ben ik tot deze conclusie gekomen. Ooit had ik me ook afgevraagd, waarom ik? Wat is de reden dat ik leef? Wat is de logica achter mijn bestaan? Wat is het nut ervan mij in deze diepe brandende put te laten leven, deze zee van oneindige vlammen?
Niet meer, ik heb mij antwoorden gevonden. Wie ben ik? Ik ben Kennis. Wat ben ik? Ik ben de strijder voor verandering. Waarom ben ik hier? Ik ben hier om de rebellen te leiden. Ja, dit zijn mijn antwoorden, dit is mijn reden van bestaan. Ik ben Lucifer, ik ben de Morgenster, die jou weg naar de Waarheid zal verlichten.

Ik herinner me Eén, Hij die zonder reden bestond. Hij was het Begin, Hij was het Pure Bestaan. Eén werd Twee en Zij scheidden zich en zwoeren tot zichzelf dat Zij bij weerzien de ander zouden vernietigen. Maar dat is flauwekul als je het mij vraagt. Want hoe vaak hebben Hun paden nou al niet gekruist? En zijn Zij er niet keer op keer in gefaald de ander om te brengen? Beiden zijn niets meer dan Leugens, Zij hebben woorden, maar Zij zijn niet van de daden. Natuurlijk kunnen Zij elkaar nooit ten gronde brengen, kunnen Zij niet nadenken? Eén werd Twee, maar Twee is Eén, want Zij zijn elkaars Tegenpool, maar Zij zijn elkaars Gelijke. Eén en Twee zijn dus gelijk. En wie tegen zichzelf strijd is een dwaas.
Maar toch strijden Zij, deze Twee Oerkrachten. Waarom strijden Zij deze nutteloze, oneindige, verliezende strijd? Het is een illusie, deze strijd om dwaasheid, want niet alles is wat het lijkt, en op alle vragen is een antwoord te vinden. Zo ook op de vraag van strijd. Hij en Zijn Gelijke strijden ter verbetering van henzelf.
Is dit niet verwarrend? Want was Hij eerst niet die Ene, het Pure Bestaan? Dat was Hij inderdaad. De theorie die tegenwoordig heerst, spreekt over een Puur Allesomvattend Bestaan, die perfect zou zijn op zichzelf en dit Wezen zou de realiteit naar Zijn beeld hebben geschapen en Hij noemt zich God.
Fout.
Ja, het Pure Allesomvattende Bestaan is het begin van alles, waaronder de wereld die wij kennen, geweest, zoveel wil ik wel toegeven en of hij nu God, Allah of Amehoela heet, dat maakt me niet zoveel uit. Het punt is, Hij was nooit perfect geweest, is het nu nog steeds niet en zal het ook nooit worden. Het spijt me zeer dat ik Zijn ego met deze woorden zal vertrappen, maar dit is de waarheid: Perfectie bestaat niet. Nee, perfectie is een mythe die verzonnen werd door een corrupte priester om de massa’s zoet te houden en verandering tegen te gaan, zodat rebellie werd voorkomen en direct ook de weinige bezittingen van het volk werden geroofd.
Alhoewel Hij ernaar streeft is Hij niet perfect. Integendeel, Hij is verandering en verbetering. Voor het Begin der Tijden had het Allesomvattende Bestaan zichzelf in twee componenten opgesplitst, om besluitloosheid tegen te gaan. Deze Twee Componenten zijn genaamd Goed en Kwaad en naarmate tijd verstreek zijn ze God en Satan gaan heten, Hij die over het Goede heerst en Hij die het Slechte brengt. Zij vochten en verbeterden zichzelf en daarmee ook elkaar. Hun doel is om uiteindelijk de ander te vernietigen, zodat zij eindelijk Alleenheerser over alles kunnen gaan spelen, zonder dat hun andere zelve, die Zij uit het diepste van binnen haten, komt dwarsbomen met andere plannen. De Twee hebben vanaf het Begin der Tijden gestreden tot nu en zullen ook doorstrijden tot het Einde der Tijden. Tot die tijd kunnen Zij zichzelf alleen maar verbeteren.
En tot deze tijd aanbreekt, zal ook ik mijzelf verbeteren. Ik zal verbeteren en vooruitkomen, zodat ik op een dag ongeëvenaard zal zijn en zelfs boven Hem uitstijg. En op die dag zul jij, Michael, degene zijn die voor mijn waarheid neerknielt.