Het Adam en Eva's Project
an excerpt

In het midden van de stilte, ontwaakt Indji van haar lange slaap, enkele schoonheids rimpels rijker. Duf, vermoeit en verward. De kleine ruimte omsluit haar als een wit zacht verlicht graf.

De woorden ontschieten haar gedachten, alleen de vraagtekens in haar ogen tekenen haar ontnuchtering van de trip die ze achter de rug heeft. In amper een meter breed en twee lang ligt ze, naakt onder een paar lakens. Gevangen - zelfs God weet niet waar.

Haar armen en benen nog diep verdooft, met de tinteling die haar gek maakt, aangevuld door haar angst. Kleine ruimtes en onzekerheid zijn niet de dingen waar ze van kan genieten. Alleen haar gezicht, hart en longen zijn ontspannen. Voor de rest: geheel gebonden door verlamming.

De tijd verstrijkt onder haar ogen, met alle rust begint ze bewust te worden van de situatie waar ze in kan zitten, terwijl haar verstand en angst schreeuwen om aandacht. Toch is het stil, maakt ze geen geluid. De kreten die ze wil maken komen er niet uit. Beetje bij beetje komt haar controle over haar lichaam weer terug. Eerst haar droge mond, even goed slikken, schuurt ze haar tong over haar lippen. Ze kantelt haar hoofd - eindelijk - en kijkt naar links en draait weer terug om naar rechts te kijken.

meer lezen? ⇒ Het Adam en Eva's Project