Excerpt: Anne (working title)

Bas hallicuneert...
--------------------------

De hemel brak open. Miljoenen sterren hadden zich verzameld in de pikzwarte lucht en vormden allerlei patronen en vormen. Telkens bleven ze net lang genoeg stilhangen om de kijker de gelegenheid te geven het beeld te herkennen, om dan als een zeepbel uit elkaar te spatten en zich opnieuw te formeren. Beren verdwenen, bloemen verschenen. Bloemen verdwenen, water verscheen. Tientallen elfen dansten boven het water. Met de beelden kwamen flarden van mee van de muziek waarop de elfen dansten. Het was een adembenemend schouwspel.
Een zacht gebrom verstoorde de beelden. De elfen keken verschrikt om zich heen en zochten de hemel af naar de bron van het geluid. Het geluid zwelde aan en tussen de dansende figuren verscheen uit het niets een grote, glimmende shovel. De elfen stoven uiteen en lieten zich niet meer zien. Met een ongekende precisie zocht de shovel de hemel af, de grote glimmende schep aan de voorkant dreigend geheven. In de verte verscheen de grote beer. Langzaam kwam de beer dichterbij en zonder enige angst bleef hij voor de shovel staan. De shovel gromde, de beer gromde. Het leek alsof beiden wachtten tot de ander de eerste stap zou zetten. Na wat een eeuwigheid leek, kwam de shovel plotseling naar voren en liet zijn schep met een zware klap neerdalen op de beer. De beer sprong weg, maar was te laat. Hij viel brullend neer en stak zijn armen omhoog in een poging het loodzware metaal van de moordmachine tegen te houden, zijn vacht donkerrood van het bloed. Maar steeds weer werd de schep geheven en met volle kracht opnieuw op het dier neergesmakt. Uiteindelijk werd het stil onder schep.
De beer zweeg, de shovel zweeg.
De hemel werd zwart.