"Perfectly Drilled"
an excerpt

Néé!’
‘Nee? Wat bedoel je met nee?’ Paul klonk alsof hij het boven de Keulse woonkern hoorde donderen. En dat kon helemaal niet want die was honderden, zo niet duizenden kilometers ver weg gelegen van het gebouw waar hij en Yolanthe zich bevonden.
‘Precies wat ik zeg,’ antwoordde zijn jonge vrouw. ‘Dat gebeurt niet, want dat wil ik absoluut niet.’ Beschermend omarmde ze haar eigen buik die nu toch wel heel zichtbaar uit begon te puilen.
‘Maar het zou zo’n goede oplossing zijn,’ zei Paul. Nog aldoor kon hij niet in geloven dat ze ‘nee’ zei op iets wat hij had voorgesteld. Daar was hij niet aan gewend. Iedereen was het de afgelopen jaren altijd met hem eens geweest, sinds hij de baas was geworden in het Glabevex. En nu dit…
‘Maar dan kun je gewoon blijven werken. Het project … heeft je nodig ... ík heb je nodig in het project.’
‘Ik wil best blijven werken, of ten minste … ik wil wel weer gaan werken na de bevalling maar het kind … de baby … mijn dochter … ónze dochter gaat niet in de Experimentele Kweekcirkel. Echt niet, Paul, daar komt niets van in.’
‘Ik begrijp je bezwaar niet.’
‘Nee, dat is me onderhand ook wel duidelijk. Maar Paul, dit is ons kind,’ ze klopte lichtjes op de lichtgroene denim die haar dikke buik omspande.
‘Dit is toch geen proefkonijn voor jouw experiment!’