De jongen achter het masker
an excerpt

Nog een keer linksaf, stukje rechtdoor, rechtsaf, en daar was het winkelcentrum al. Het winkeltje met verkleedkleren was aan de linkerkant, de Douglas aan de andere. Als Vivian haar hier zou zien zou ze dood zijn… Maar Vivian hield te veel van uitslapen om zo vroeg al te gaan winkelen. En daarbij had ze ook nog haar baantje bij de supermarkt achter de kassa, dus vanmiddag zou ze ook niet de kans hebben om Julia tegen het lijf te lopen zonder balletkleren.
De Douglas was echt de perfecte winkel voor al die make-up, maar straks moest ze natuurlijk nog wel naar een andere winkel voor de sieraden. Maar nu eerst de make-up.
Wat had ze eigenlijk allemaal nodig? In elk geval mascara, nieuwe oogschaduw, blusher, foundation, en misschien nog wel meerdere kleuren oogschaduw ook. Struinend en testend van het een en het ander ging ze de winkel door, de merken af. Het maakte haar eigenlijk niet eens uit hoe duur de spullen waren. Haar vader zou het toch vergoeden zonder dat ze er ook maar om hoefde te vragen. Haar vader had voor bedragen onder de vijftig euro namelijk een prikbord op de gang gehangen. Als ze haar naam op het bonnetje schreef zou ze het geld binnen no time teruggestort krijgen op haar eigen rekening. Oh! Lipgloss! Die moest ze natuurlijk ook hebben… want als ze helemaal tot in de puntjes verzorgd was, maar ze geen lipgloss op had, kon ze natuurlijk net zo goed helemaal niet naar dat bal gaan! Eens zien… Oranjeroze, knalrood, lichtroze? Bruin- of paarsachtig misschien zelfs? Welke paste het best bij haar huidskleur? Het was iets waar Julia helemaal in op kon gaan. Al toen ze een jaar of acht was had ze van make-up gehouden. Oké, toen nam ze nog genoegen met goedkope troep van de Hema en de Kruidvat, maar toch. En als ze iemand eens vertelde wat ze er op een dag zo’n beetje doorheen joeg aan smeersels en poeders kon die alleen maar raar opkijken, omdat ze het zo subtiel wist te doen dat het helemaal niet opviel dat ze zoveel make-up ophad.
Ondertussen had ze de blusher al gevonden. Eigenlijk was het van hetzelfde merk dat ze altijd gebruikte, en de kleur verschilde ook niet heel veel, maar op het bal zou ze zich nou eenmaal iets anders moeten opmaken dan dat ze normaal deed. De verlichting op zo’n feest kon je anders zó bleek maken! Daarom had ze nu een tintje donkerder dan normaal. Niet dat ze die niet al eerder had gekocht of zo, maar make-up had ook een houdbaarheidsdatum had ze pas in een tijdschrift gelezen. En dat gaf haar het perfecte excuus om eens lekker met haar vaders geld te smijten. De oogschaduw nu maar… Die moest natuurlijk wel een beetje bij de kleur van haar jurk passen, maar al helemáál bij de kleur van het masker. Of kon ze misschien toch beter oogpotlood kopen? Dat zou als ze het vervaagde vast een leuker effect geven.
Achja, het was toch niet haar geld, en daarom kocht ze naast de twee oogpotloden ook nog drie nieuwe kleuren oogschaduw. De foundation had ze ook snel gevonden: er was net een nieuw product op de markt gekomen, en het scheen echt perfect te werken, zonder smeren, plakken en al die troep. Het was slechts een kwestie van de juiste kleur uitzoeken.
Mascara. Ze verkochten bérgen mascara bij de Douglas, welke zou ze kiezen? Eerst maar eens prijzen vergelijken. Alles onder de vijftien euro viel af. Als dingen duur waren, dan had dat toch zeker ook met kwaliteit te maken? Er was er een met een push-up effect, verschillende mascara’s met aparte borsteltjes tegen klonten in je wimpers, en natuurlijk waren er ook een stel die je extra lange wimpers gaven als je het in twee keer aanbracht. Hm… Ze koos voor de lange wimpers in combinatie met de push-up. Als ze dat allebei deed zou het vast wel een mooi resultaat geven. Die anti-klonter-borsteltjes waren eigenlijk nergens voor nodig. Dat was alleen voor wannabe’s die zo weinig mascara droegen dat ze niet goed met het borsteltje konden omgaan.
Bleef over de lipgloss. Ze had er net al een heel stel uitgeprobeerd, maar dit was zelfs nog moeilijker kiezen dan de mascara! De rode kleurde erg mooi bij haar huid. Maar had ze pas ook niet gelezen dat je tanden daar heel geel van gingen lijken? De roze was op zich ook wel mooi, met van dan subtiele glitterspul erin, maar die kleurde weer niet zo mooi bij haar jurk. Of zou ze misschien beter voor een lipstick kunnen gaan? Dat was wel minder vochtinbrengend, maar ze hadden er erg mooie kleuren tussenzitten.
Zo was ze wel drie kwartier bezig met het uitzoeken van de juiste make-up. Ze kwam de Douglas uit met véél meer spullen dan de bedoeling was geweest, maar ja, dan moest haar vader die regeling ook maar niet maken. Hij had toch zelf ook wel kunnen bedenken dat ze op die manier heel veel geld uit zou gaan geven? Maar het was natuurlijk állemaal nodig om ervoor te zorgen dat ze Prom Queen werd. Want haar ouders vonden ook niks fijner dan berichten van hun dochter over dingen die ze gewonnen had, hoge cijfers die ze gehaald had, leraren die haar complimentjes hadden gegeven, bla bla bla.
En als haar vader toch nog moeilijk zou gaan doen zou ze klaarstaan met haar eigen versie van de niagara-watervallen. Want “Ze gunden haar ook niks, en hoe moest ze nu in ’s hemelsnaam gekroond worden tot mooiste van het bal als ze niet eens spullen had om zich mooi mee te maken?!”