Excerpt: De staf der blinden

"Welkom vreemdeling." een welkom, niet hartelijk, maar ook niet hatelijk. Het was dus goed genoeg om er mee door te kunnen zonder dat het direct als een uitnodiging klonk maar ook zonder dat het direct als een bedreiging klonk. Dat was exact zijn bedoeling dan ook geweest, het was puur een signaal dat het nog niet de tijd van het vechten was, dat ze dat zonodig nog maar even moesten uitstellen. Nu was de beurt aan haar, maar dat was nog een stuk lastiger dan het wachten van daarnet, nu moest zij namelijk wel kiezen ver wat ze van plan is te zeggen, er was nu keus, veel keus, maar eigenlijk toch geen keus, ze had namelijk maar één keus, het tot een goed einde brengen, maar hoe ze dat het beste kon doen wist ze nog niet zeker, daar was de geen keus gekomen, maar er waren zoveel manier om hoi terug te zeggen, dat was zoveel keus dat ze het eigenlijk niet wist. Toch moest ze een beslissing maken, te lang wachten zou als belediging of bedreiging opgevat kunnen worden. Ze besloot de gok te wagen en haar zwaarden weg te stoppen. "Goededag mijn heer, een ontmoeting die ik niet verwacht had maar toch had kunnen verwachten. Hopelijk stoor ik niet te veel, mijn lot bracht me hierheen. De muur was een twijfel maar de bescherming is degelijk.”