Zwart Hart
an excerpt

Engeland, 1923, Middletown, Huize Peggunton

,,Jane! Jane! Kom eens hier!” riep mevrouw Peggunton.
Een meisje van ongeveer 20 jaar oud liep gehoorzaam de kamer in. Haar haar was lang en bruin, van dat bruin waarop alle meisjes uit Middletown jaloers waren. Jane Peggunton had licht bruine ogen. Haar ogen straalden op de een of andere manier iets mysterieus uit. Alsof ze iets verborg, iets wat niemand weten mocht. Voor de rest was ze net zoals alle andere meisjes uit het dorp. Keurig opgevoed en opzoek naar een geschikte echtgenoot om mee te trouwen. Stiekem was mevrouw Peggunton er verbaasd over dat haar dat nog niet gelukt was. Want zoals ze altijd tegen haar man zei was Jane toch echt een erg mooie dame. Maar toch geloofde Mevrouw Peggunton dat het niet lang meer zou duren voordat Jane getrouwd zou zijn. Ze wist namelijk bijna zeker dat iemand uit het dorp genaamd Charles Westwood een oogje op haar had. Charlie was ook erg knappe maar toch nobele jongen die zeer geliefd was bij de vrouwen. Hij had prachtige blauwe ogen en donkerblond haar. Mevrouw Peggunton was van mening dat hij perfect voor Jane was. Jane had hem wel eens op het dorp gezien en ze hadden ook wel eens met elkaar gepraat. Stiekem hoopte Jane Peggunton dat ze haar voor het bal vragen zou. Als ze het zelf vragen mocht had ze dat allang gedaan, maar in deze tijd was het gebruikelijk dat de jongen je vroeg.
,,Jane, er is een brief voor je. Van Charles Westwood!” zei Mevrouw Peggunton opgewonden.
,,Aah! Echt?!” vroeg Jane vol ongeloof. Van opwinding begon ze op en neer te springen. Wat zou hij schrijven? Zou hij haar naar het bal vragen?
Jane pakte snel de brief aan en begon hem open te scheuren. Zijn handschrift was iets wat slordig, maar toch was het prachtig. Jane streek er met haar handen over, alsof ze zo bij hem kon zijn.
,,Lieve Jane, Hierbij vraag ik je of je op 3 November met mij naar het bal zou willen. Ik zou dat erg op prijs stellen. Laat het mij alsjeblieft snel weten als je gaat. Liefs, Charles,” las Jane voor. De brief was klein, eigenlijk was het amper een brief te noemen. Maar toch zorgde die brief er voor dat er een spontaan gevoel van geluk in Jane naar boven kwam. Hij had haar naar het bal gevraagd! Hij moest haar vast ook leuk vinden, dat kon niet anders. Jane's moeder was al even blij als haar dochter. Ook zij was duidelijk opgewonden. Allebei de vrouwen konden maar niet stoppen met glimlachen. Dit was de eerste stap naar misschien wel een lang en gelukkig leven!
,,Meneer Peggunton!” riep Mevrouw Peggunton door het dolle heen. Ook meneer Peggunton kwam, ook al duurde het wat langer dan zijn dochter.
,,Wat is er Vrouwe?” vroeg hij.
,,Jane heeft een uitnodiging gehad voor het bal. Van Charles Westwood Meneer Peggunton!” riep mevrouw Peggunton blij.
,,Oh, Mary, Jane, dat is geweldig!” riep nu ook Meneer Peggunton uit.
----
Dit is een het beginstuk van het eerste hoofstuk, niet de proloog. Ja, ja, niet mijn beste werk, maar wel een stukje. Ik update het over een tijdje wel als ik een heel spannend stuk aan het schrijven ben waar toch niet al te veel verteld word :P.