Excerpt: Mafketel

“Drie, twee, één…” Het bleef even stil. “Ik heb een vrouw vermoord. Tegen de tijd dat jij het in je stomme kop haalt om dit bandje af te luisteren is ze al aan het rotten. Stomme lul!”
Herbert Dogmeyer drukte op de PAUZEtoets. Goed, er waren andere dingen geweest om aandacht aan te besteden. Het artikel over Danfoss en zijn partijgenoten, een ongeluk op de Klontjesdijk en de verdwijning van Diana Verengen.
“Stomme lul?” Hij wreef over zijn wangen en drukte op PLAY.
“Het slachtoffer is Diana Verengen. Je zult haar leren kennen. Over een dag of drie zullen alle kranten vol staan van haar. Alle kranten, behalve dat flutblaadje van jou, natuurlijk. Jullie lopen altijd een paar weken achter. Je kunt alle gegevens uit de kranten halen en er een sappig verhaal van maken want ze is een meisje van hier en ze is vermoord en verkracht. Voorpagina, Herbert.”
Het bleef even stil.
Ach ja. Een bekentenis van een Mafketel. Diana Verengen werd vermist en natuurlijk was er een Mafketel die bekende dat hij het had gedaan. Het was altijd interessant om een bekentenis op een bandje te knallen en natuurlijk moest het ding opgestuurd worden naar de plaatselijke krant.
“Je zou ook gebruik kunnen maken van de unieke kans die ik je bied. Ik geef jou de kans om het verhaal te horen van een eh… insider. Waarom ik het heb gedaan, hoe ik het heb gedaan en vooral dát ik het heb gedaan.”
Het duurde even voor het tot Herbert doordrong dat er alweer een stilte was gevallen. Maar goed dat die mafketel een C90 had gebruikt. Met al die stiltes zou een C60 al snel vol zijn.
“Want,” ging de stem door, “dit is een bekentenis. Ik beken hierbij dat ik het heb gedaan. Oh ja, snik, slobber, snotter, ik heb het gedaan."