Excerpt: Het Meisje van Mijn dromen

Het meisje van mijn dromen,

Het schooljaar is begonnen, een nieuwe start? Ze geloofde er niet meer in, met haar enige vriendin zat ze daar op de trap te wachten. Het geld voor haar tweede hands boeken netjes in een portemonee in haar rugzak. Wat meiden uit haar klas die ze absoluut niet mocht zaten achter haar. Nee ze had liever gehad dat ze ergens anders waren gaan zitten, maar ze wou zich ook niet laten kennenn, dus kwebbelde ze er vrolijk op los met haar vriendin. Over een uurtje ongeveer zou de boekenmarkt open gaan. 200 gulden had ze meegekregen van haar moeder. Ze vond het een hoop geld en wist dat ze het eigenlijk niet konden missen, maar ze zou het verstandig spenderen aan de tweedehands boeken die er te vinden zouden zijn.

Toen liep er een ander groepje met meiden langs, Quincy ofzo heette ze, ze mocht haar al helemaal niet, het was een grote antiliaanse meid en ze wou het liefst in een hoekje kruipen om zichzelf te verstoppen, maar dat ging nu eenmaal niet en ze wou zich tenslotte niet laten kennen. Dus ze bleef zitten op die trap naar de gymzaal. De gymzaal waar ze eigenlijk nooit kwam. Ze besefte amper wat er gebeurde, maar van het ene op het andere moment had ze ruzie. Het ging zo snel dat ze niet besefte wat er gebeurde, maar zo zat ze op de trap en op het andere moment stond ze voor de trap. Het antiliaanse meisje had haar bij de haren gegrepen en ze had met dezelfde actie gereageerd, maar wat deed dat verdomd pijn zeg, ze trok zo hard ze kon en eigenlijk wou ze slaan, maar dat durfde ze niet, ze had daar toch de kracht niet voor. Hoe lang het geduurd heeft wist ze niet, maar er kwamen leraren aan en toen stopte het ineens. Zo had ze ruzie en zo was het weer voorbij voordat ze uberhaupt besefte hoe wat en waarom.

Verslagen ging ze weer terug naar de trap, terug naar haar rugzak met geld, waar nog steeds die 2 andere meiden zaten, de ene het Silvana dacht ze te weten en die andere, ze wist het niet meer. Nog eventjes en de boekenmarkt ging open. Ze pakte haar portemonee uit haar rugzak om nog een keer te verifieren of alles in orde was..... Toen kwam de schrok. Haar portemonee... Hij was leeg. De tweehonderd gulden van haar moeder was verdwenen. Ze voelde alle moed uit haar lichaam verdwenen en plaats maken voor een zwaar depri gevoel. Wat nu? Ze moest daar boeken kopen voor school en haar geld was weg. Het geld wat haar moeder eigenlijk toch al niet kon missen, het was weg en ze wist niet waar het was. Geen moment had ze bedacht dat iemand zoveel geld van haar zou stelen op zo'n moment. Geen moment had ze gedacht dat mensen zo slecht konden zijn op school. Ze voelde de tranen in haar ogen opwellen, totaal verslagen door overmacht en hetzoveelste pesterijtje op deze school. Ze had het helemaal gehad, ze wou niet meer, ze wou niet meer naar deze kutschool of te maken hebben met al deze kut kinderen. Ze wou niet meer, alle lol was ervan af. Elke dag was het weer een gevecht en deze frisse start van een nieuw schooljaar had niet geholpen, het had het alleen maar erger gemaakt leekt het. Monique, haar vriendin nam haar mee naar een leraar. Het hele verhaal werd uitgelegd. De leraar vond het heel sneu wat er gebeurd was, maar de school was natuurlijk niet in staat om ff 200 gulden te vergoeden, dat zou niet gaan werken. Ze hadden wel voorgesteld om af te wachten tot de boekenmarkt over was, en dan mocht ze gratis kiezen uit de boeken die op dat moment nog overgebleven waren. Ze vond het een eerlijke compensatie voor iets waar de school niks aan kon doen en zo kon ze iig nog thuis komen met boeken, al had ze geen geld over om weer terug te geven aan haar moeder. Ze had nog wel verteld wie de enige mensen waren geweest die bij dat geld konden komen, maar ze werden er niet bijgeroepen. Het leek wel alsof de school verder niks deed aan de diefstal, geen politie, geen ondervraging geen onderzoek, alleen compensatie in de vorm van boeken, maar op dat moment vond ze het al heel wat. Ze had in ieder geval wel boeken om naar huis mee te nemen dus wachte ze geduldig af tot iedereen de beste boeken ertussen uit gekozen had om zo zelf met de slechtste boeken naar huis te gaan. Het was in ieder geval wat. Nou ja inmiddels was ze het ook al wel een beetje gewend geworden. Ze was tenslotte altijd al het pispaaltje geweest. Dat ze dit niet eens had verwacht dat viel haar weer tegen van haarzelf, ze was gewoon teleurgesteld dat ze zelf zo dom was geweest om haar tas onbeheerd achter te laten.... onbeheerd? Nou ja, ze was natuurlijk aangevallen door dat klasgenootje daar kon ze niks aan doen en haar vriendin had haar bijgestaan, die had natuurlijk ook niet aan haar tas gedacht. Maar zij stond daar maar te wachten op die slechtse boeken die er nog waren, het was weer een downpunt in haar leven, een moment om nooit meer te vergeten, tenzij ze misschien oud en dement zou worden.

-------------------------------

"leg je hoofd lief op je schouders", klonk er uit de wekkerradio. Mep, snooze.......... Het is zo stil in mij, Mep, snooze............. Files op de A15. Mep, snooze. O nee nu moest ze er toch echt uit, anders zou ze weer te laat komen op haar werk en dat was ook niet de bedoeling. Maar ze had zo slecht gedroomd, het was... behoorlijk bizar eigenlijk. Nu was ze wel gewend om aparte dromen te hebben, maar deze was heel realistisch geweest en het bleef haar heel erg bij. Zelfs nu ze al op bed was gaan zitten om evne goed wakker te worden. Snel aankleden, boterham eten en dan op naar haar werk. Haar vriend zou zo ook opstaan om die kleine te gaan doen. Een handig systeem zo. Zij werken, haar vriend het huishouden en de voornaamste zorg voor hun kind. Ja ze had het goed voor elkaar, ze had een redelijke makkelijke jeugd gehad, haar beide ouders waren altijd samen geweest, wat je van veel van haar vriendinnen niet kon zeggen. Ze had weinig te klagen en eigenlijk weing dingen meegemaakt die een grote impact op haar leven hadden gehad, behalve dan het overlijden van haar grootouders, haar oma van haar moeders kant en haar opa van haar vaders kant. Ze had een goede band met hun gehad, en had daar wel veel moeite mee gehad, maar voor de rest ging haar leven wel over een leien dakje. Ze was altijd een goede leerling geweest en altijd ijverig op school. Ze had altijd veel vriendinnen gehad en ook met vriendjes was het altijd wel redelijk goed gegaan.

Ze kleede zich aan om zich klaar te maken voor haar werk en borstelde haar lange haren in de spiegel. Die droom, het bleef haar echt bij en ze kon het niet zo makkelijk van haar afschudden. Een beetje in gedachte verzonken vroeg haar zoon haar aandacht. Mama, mag ik een boterham. Tuurlijk zei ze, maar dat kan je beter even aan papa vragen, want mama moet zich klaar maken voor werk. Ze borstelde haar lange blonde haren die bijna zo lang waren dat ze op haar billen leunde. Ze keek nog eens om haar heen, nee niet altijd voelde zich gelukkig. Ze had vaak het gevoel dat ze wat miste, maar wat daar kon ze de vinger niet zo goed op leggen. Het was een heel leuk huisje met een tuin en 4 kamers, haar oudste zoon was inmiddels 13 en ging al naar de 2e klas van de brugklas. Ook met hem ging het goed op school, hij deed havo/vwo en haalde over het algemeen gemiddeld wel een 7. Ze vroeg zich af waarom ze zich vaak zon ongelukkig voelde. Misschien kwam ze daar ooit nog eens achter, maar misschien niet. Ze had vaak bedacht dat ze misschien eens een soort van alternatieve therapie zou moeten volgen, misschien iets uit haar vorige leven ofzo wat haar toch nog altijd dwars zat.

Inmiddels was ze klaar voor werk, ze gaf haar vriend een kus en haar zoontje een kus en een knuffel, zoals elke ochtend. De auto stond achter in de garage. Weer moest ze terug denken aan die bizarre droom, waarom bleef die haar toch zo bij. Op zich was het niet lang geweest, maar hij was wel heel duidelijk geweest, bijna alsof ze een film had gekeken en ze had er ook veel emoties bij gevoeld al kon ze die niet helemaal plaatsen. Ze moest het zien los te wrikken, want anders zou ze zich op haar werk niet goed kunnen conctreren en tja ze wou toch ff bij komen op haar werk, want gisteren had ze min of meer een dag verloren omdat ze een dagje had meekregen met 1 van de chauffeurs, gewoon om eens te kijken hoe dat zou zijn, het echte werk doen. Het was een hele leuke dag geweest, maar het was wel zwaar en ze had flink spierpijn gekregen ervan. Nou ja het zou wel goedkomen, haar baas was vrij makkelijk in de omgang en gelukkig dus niet zo kritisch in hoe wat waarneer als het werk maar op tijd af was. Daar ging het om.

Ze liep naar de garage om daar in haar redelijk nette tweedehands opel te stappen. Het was een witte, niet helemaal haar kleur, maar leuk genoeg. Ja je kan niet alles helemaal naar je zin hebben in je leven. Weer dwaalde haar gedachte af naar haar droom, weer konze het niet loslaten en ze bleef er maar over malen. Nou dat wordt wat vandaag. Ze had het wel 1 keer eerder meegemaakt zo'n intensieve droom.... Nu ze eraan terug denkt besefte ze dat het wel leek alsof dat dezelfde persoon was geweest als in haar droom vanavond. Huh, wat vreemd, 2 x over dezelfde persoon dromen terwijl je de persoon in kwestie helemaal niet kent. Hmmm hier begon ze toch eens dieper over na te denken. Terwijl ze in de auto was gestapt en haar spullen netjes op de stoel naast haar had gezet, stopte ze de autoradio erin. Ze had een leuke cd van Tiesto erin zitten een beetje relaxte muziek voor zo in de ochtend was wel lekker en eht was niet ver rijden naar haar werk, ongeveer 10 minuten tot een kwartiertje zou ze erover doen, dan zou ze maar een half uurtje te laat zijn op haar werk. Dat was te doen, dan hoefde ze maar een half uurtje langer te werken. En ze had tenslotte toch een briefje neergelegd voor haar baas dat ze vandaag wat later zou beginnen. die begreep dat toch wel, want ze was tenslotte voor het eerste meegeweest op de wagen en tja dat koste nu eenmaal onverwacht best wat spierkracht en dat was niet zo gewend natuulijk. Ze had wel behoorlijk last gehad van haar allergie, maar dat was inmiddels alweer een stuk beter geworden, de uitslag was minder en geen last meer van het jeuken of de pijn waar ze die avond ervoor wel last van gehad.

Netjes negen uur kwam ze aan op haar werk, toch wel mooi gedaan. Jos, haar collega bleek toch nog het meeste afgekregen te hebben de vorige dag, dus daar was ze wel heel trots op, zo kon ze toch nog redelijk rustig aan doen vandaag. Zo begon de dag net als vele anderen, later op de dag kreeg ze te horen dat er na het weekend van werkplek verhuisd moest worden. Ze had geweten dat het eraan kwam, maar nu kwam het toch best wel even snel dichtbij en dat zo rond de maandafsluting dat alles van de vorige maand zo snel mogelijk afgemaakt moet worden en naar vlaardingen gestuurd moest worden, maar goed daar kon zij niks aan doen en ze zou er het beste van gaan maken. De dag verliep redelijk rustig, maar druk genoeg om even niet aan de droom te denken. Totdat ze eindelijk naar huis kon en haar gedacht e weer een beetje afdwaalde. Tja die droom, misschien betekende die droom wel iets, daar had ze altijd wle in gegeloofd dat dat zou kunnen. Ze zou vanavond haar droomthee eens gaan drinken eens kijken of er misschien weer zo'n aparte rare droom zou komen.

Thuis gekomen, bleken ze simpelweg patat te gaan eten, met hamburgers, lekker makkelijk dat vond ze wel fijn ook. Na het eten zou ze lekker nog as the world turns gaan kijken en dan zou ze haar papieren gaan opruimen, die avond zou national novel writing month gaan beginnen en ze was vast van plan om dit keer wel de 50.000 woorden in 1 maand te gaan halen. Het moest te doen zijn en ze had al wel een idee voor haar verhaal. Ze wou een fantasie verhaal gaan schrijven over elfjes en trollen en dwergen die zich in een heel bijzonder land zou afspelen die gevonden zou worden door een klein meisje en die daar allerlei avonturen zou beleven. Ze had er zin in.

Na het eten en het rustmomentje ging ze vol enthousiasme beginnen aan haar papieren, toen ze afgeleid werd op msn. Iemand die ze al een tijd niet gesproken had sprak haar aan, niet dat ze er veel behoefte aan had, maar ach waarom ook niet. Helemaal afgeleid van het doel van het opruimen van de papieren, raakte ze in gesprek met deze kennis en spontaan was ze alweer anderhalf uur verder. Nou daar ging het plan om de papieren te gaan doen. Maar goed we gingen tenslotte nanowrimo doen, en de papieren had ze op tafel gelegd dat zou ze ook de volgende dag eventueel nog kunnen doen, ze had tenslotte gisteren hard gewerkt en een wat rustige dag is natuurlijk wel welkom. Ja morgen zou ze absoluut de papieren doen en ook de rekeningen nog betalen natuurlijk want die lagen er ook al een week. Ja dat was niet zo haar sterkste kant, maar gelukkig slaagde ze er redelijk in om alles nog netjes binnen de termijnen bij te houden. Met een beetje hulp van het digitale tijdperk dan natuurlijk, anders wist ze het ook niet hoe ze het zou moeten doen. Haar oudte zoon was inmiddels ook thuis gekomen, hij had bij een vriendje geslapen van school en kwam pas later thuis vandaag. Bijna tijd om naar bed te gaan voor hem dacht ze gelijk ,maar ze gaf hem nog even de tijd om even thuis te komen en rustig te worden, want meestal was hij wel redelijk druk na zo'n dag je bij zijn vriendje.

Over een uurtje ga je naar bed he? Ja, mam komt goed. Het was een braaf kereltje, altijd al geweest. In tegenstelling tot zijn kleine broertje dat een echt deugniet was. Ja die trok menig kast open en kon zijn handen nergens vanaf houden, maar haar oudste ja dat was een braaf jochie geweest, zelfs toen hij nog maar klein was, je hoefde maar 1 keer te zeggen dat hij ergens vanaf moest blijven en hij raakte het nooit meer aan. Ja hij was wel eens in de boekenkast geklommen om zo de snoepjespot te pakken, maar goed we hadden ook niet gezegd dat hij dat niet mocht doen, en toen we hem uitgelegd hadden hoe gevaarlijk het was, had hij het ook nooiet meer gedaan. Ze was trots op haar zoon, maar ze besefte ook dat een groot gedeelte voornamelijk het makkelijk was geweest waarmee haar oudste opgevoed kon worden. En ja die jonste he dat was een grote tegenhanger. Een echte uitdaging ten opzichte van de oudste. Ze besefte dat ze behoorlijk moe was en besloot de grote start van nanowrimo maar niet mee te maken, naar bed gaan was toch wat belangrijker dan zo'n kick-off voor het schrijven van een nonsens boek. Ze besloot lekker in bed te kruipen en vroeg aan haar vriend of ze een kopje droomthee wou zetten voor haar, zodat ze nog eventjes tv kon kijken in bed en misschien zou ze wel weer zo'n maffe droom hebben als vanavond en die wou ze zich toch wel ff blijven herinneren natuurlijk. Na een beetje zappen zweefde ze al snel weg naar dromenland en voor ze het eigenlijk besefte lag ze in een diepe slaap

----------------------------------

Ze liep de klas in haar hoofd gebogen, ze was ook nooit zeker van haar zelf en deze nieuwe klas had het niet makkelijker gemaakt, vorig jaar brugklas aws het ook niet helemaal geweest, maar ze had nu ook niet meer de ijdele hoop dat het nog goed zou komen. Met haar rugtas over haar schouder liep ze naar plek en voor ze het besefte voelde ze een trap tegen haar tas. Ze was het zat, ze draaide zich om en keek tegen een lange slanke jongen aan, ze was het zat dat gepest, die kleine stille geintjes, die opmerkinkjes het viel allemaal niet op, maar het stapelde zich en stapelde zich en ze wilde dit niet meer, nergeren leek niet te helpen, ze ...... voor ze het wist pakte ze die lange dunne jongen bij zijn stekeltjes haar en trok zijn hoofd naar beneden. De hele klas kawm in rep en roer en ze hoorde ineens iedereen roepen en gillen, hoorde ze dat nou goed, ze hoorde haar naam roepen. Ja inderdaad ze riepen haar naar, shirley, shirley, shirley, shirley. De meiden in haar klas riepen allemaal haar naam en ze hoorde de jongens ook roepen, johan, johan, johan. Knietje, knietje, knietje hoorde ze de meiden roepen, maar dat durfde ze niet. Johan stribbelde niet tegen, hij deed niks meer hij hing daar maar met zijn hoofd naar beneden en deed helemaal niks. Misschien te verbaas over de actie, misschien had hij dat helemaal niet verwacht. En de meiden bleven maar roepen ze wou wel, maar ze durfde niet, hij deed tenslotte niks. uiteindelijk liet ze toch maar los, ze trilde over haar hele lichaam en wist niet goed hoe hier mee om te gaan, ze hoorde de teleurstelling in haar klas dat de actie zich niet had voortgezet. Trillend ging ze zitten aan haar bureau en pakte rustig haar boeken toen de juf binnenkwam, de wiskunde juf ook niet zoveel bijzonders en het was een simpel vak. De rust was weer teruggekeerd in de klas, maar zij zat te trillen, te trillen als een rietje over wat er net gebeurd was. Zou dit dan het einde zijn. zouden ze dan nu inzien dat ze het gehad had en haar met rust laten, maar ergens wist ze dat dat niet zo zou zijn. Dat morgen wer eenzelfde dat zou gaan worden als iedere andere als daarvoor. Alleen vandaag niet, vandaag was ze een held en vandaag zoudenze haar wel met rust laten, vandaag was ze heel eventjes populair geweest, vandaag werd zei aangemoedigd door al die meiden in haar klas, dat de jongens zijn naam hadden geroepen was niet belangrijk, ze had ook jongens haar naam horen roepen en maar een hele enkele meid had zijn kant gekozen, nee zij had de meerderheid gehad. Nu wist ze hoe dat voelde om wel populair te zijn en ergens blinkte een klein gevoel van vertrouwen en zekerheid, ergens kon ze even genieten van dit moment en dat wou ze zo lang mogelijk vasthouden. Ze wou hier van genieten zolang ze kon want voor je het wet dan is het voorbij. Of we het huiswerk erbij wouden halen. Ja ach, welk huiswerk? Ze deed het huiswerk toch wel meestal in de klas, ze vond het nutteloos om daar thuis tijd aan te besteden. Ze had daar zowiezo geen zin in, thuis hing altijd een negatieve sfeer, om school was ze dan nog net wat meer gemotiveerd dan thuis. Ja thuis was ze niet de negatieveling, maar thuis was de rest wel negatief ze kon zich dan gewoon niet conctreren. Nog steeds voelde ze haar lichaam trillen van de actie van daarnet. Nog steeds dacht ze.... echte adreline.... ze vond er niks aan, ze wou weer rustig zijn in zichzelf gekeerd, dat was tenminste een vertrouwd gevoel, iets waar ze mee bekend was, eigenlijk wou ze dat toch weer gewoon terug, want al klonk ze net eventjes populair. Ze was het niet, ze zou altijd op school een buitenbeentje blijven. had ze maar nooit voor deze school gekeuzen, had ze maar naar een hele andere school gegaan, maar of het daar dan anders gegaan zou zijn, dat wist ze niet. Dat kon ze alleen maar over raden en wat had raden nou voor zin...... De gedachte dreven weg, alles werd donker en........

----------------------------------------------------

Badend in het zweet werd ze wakker. Toch inderdaad weer die droom, weer over dat meisje, weer zo'n bizar verhaal en zo intens. Ze voelde haar verdriet, ze voelde haar pijn, ze voelde haar onzekerheid, ze voelde dat dit meisje aan het einde van haar latijn was, het meisje was eenzaam, ze had niet echt iemand om haar diepste gevoelens mee te delen, het was een heel vol, maar ook een heel leeg gevoel. Zelf had ze dat gevoel nooit gehad en ze besloot dat ze het echt een rot gevoel vond. Dit zou ze zelf nooit hebben willen meemaken. het was nou niet alsof er grote drama's waren, maar het waren gewoon een paar minder leuke dingen, maar hoe zou dat zijn als je dat elke dag zou meemaken. Iedere dag keer op keer op